Dennisfidom - Stoppen met roken dagboek

Da's toch wat, meer dan duizend euro is niet op gegaan aan mijn vroegere verslaving. Wat ik mee gedaan heb weet ik niet. Maar, het is zowiezo beter geinvesteerd als wat ik vroeger deed. 

Was het nu de afgelopen dagen moeilijk? dat vraag ik mij nu vaak af. Op het moment was het natuurlijk wel moeilijk. Maar, als ik terug kijk beleef ik het toch anders.  Het viel allemaal best wel mee. 

Ben nu ook wel gewent aan mijn "nieuwe" leven. Toen ik stopte dacht ik dat de aarde zou gaan ontploffen. Maar, wat blijkt na een een aantal maanden...... Hij draait nog steeds. 

Het is een heerlijk gevoel dat je uiteindelijk wel als winnaar uit de strijd komt. Heerlijk. Ik kan iedereen aanraden om het gevecht met jezelf aan te gaan. 

Maar, beleef ik heel veel lichaamlijke voordelen van het niet roken. Ik beleef ze nu anders. Maar ik heb wel meer energie ik kan beter ruiken en proeven. Maar voor de rest valt het best wel mee. 

Ik wil alle nieuwe stoppers zeggen...... houd vol. Uit eindelijk wordt je beloond!  Heel veel Succes en sterkte! (in het bijzonder natuurlijk Connie) 

Fijne weekend en geniet van het heerlijke weer. Voor je het

weet staan de donkere dagen voor de deur!

IK ROOK NOG STEEDS NIET. IK SCHRIJF NIET VEEL MEER, MAAR LEES NOG WEL. IK WENS IEDEREEN NET ZO VEEL GELUK ALS IK HEB GEHAD. TOT DE VOLGENDE KEER. ALLEEN DAN WEER MET EEN GOED VERHAAL.

Wanneer zou die lente gaan komen? Ik ben zo klaar met dit weer. Ik wordt hier echt niet vrolijker van. Toen ik stopte met roken was het in Nederland wit. Nu 72 dagen verder is het net echt veel beter. Mijn gevoel zegt dan ook dat ik nog maar kort onderweg ben. 

Het is dus maar goed dat ik vanmorgen ben gaan hardlopen. Toen merkte ik dat ik toch al iets langer gestopt ben. Iedere keer dat ik loop wordt het volhouden beter. Vandaag was het 3,5 kilometer. Voor iemand die hele dagen achter een stuur zit is het best wel ok.  Dus op naar de tien kilometer in de zomer van 2010.

Qua roken heb ik nog steeds weinig last. Het denken eraan wordt steeds minder. Misschien nog twee of drie keer per dag. Het is ook geen denken aan een verlies. Het is meer iets van, o ja dat heb ik ook gedaan en ik vindt het echt ontzettend vies. 

Mijn ouders rookten vroeger allebei. Nu zijn ze al jaren gestopt. Ik kan mij bijna niet herinneren dat ze gerookt hebben. Er is 1 herinnering, en dat zijn die smerige asbakken. Die afkeer wat ik in mijn kinder jaren daarvoor had, die heb ik nu weer. Ik vindt het echt ontzettend vies. Niet zo zeer de geur maar vooral de aanblik. Maar ik zeur er nooit over, ik ben natuurlijk geen gestopte zeurder.(hoop ik)

Vandaag ga ik genieten van de dag. Samen met mijn lieftallige vrouw en vrolijke dochter even lekker buiten zijn. Eerst even lekker eten koken en hop.....  naar buiten de frisse wind in m'n longen zuigen. 

Voor iedereen die kort geleden gestopt is...... Het wordt iedere dag beter! Bekijk het dag voor dag! Heel veel sterkte en succes de komende tijd. Het is het waard.

Ik heb eigenlijk niet zo heel veel te melden. Het gaat gewoon ontzettend goed. k heb echt het gevoel dat ik nooit weer rook! Ik heb dan ook weinig trek momenten. Laten we hopen dat dat zo blijft. Ik heb dan ook het gevoel dat ik geen moeilijke momenten heb gehad...... maar het is echt wel anders hoor.:)

Het valt mij op dat er heel veel nieuwe stoppers bij zijn gekomen. Goed om te zien dat er veel mensen hier steun zoeken en geven. Ik weet zeker dat je dat door de moeilijke momenten heen helpt. Wel heb ik het gevoel dat ik minder behoefte krijg om op alles te reageren. Ook schrijf ik niet meer zo veel. Ik lees wel iedere avond veel dagboeken door. Zo blijf ij dus toch gemotiveerd. Ik wil iedereen weer heel veel succes en sterkte wensen. En bedenk....... het gaat dag voor dag.........

Hoe is het zo gekomen dat ik nu wel van de sigaretten kan afblijven? Ik heb diverse pogingen ondernomen. Het was nooit langer dan een paar dagen. Het voelde ook altijd als een lijdensweg. Dus uiteindelijk ga je dan toch buigen voor het stemmetje in je hoofd. Je rijdt gewoon weer naar het benzinestation en haalt weer je favoriete merk. Je bent weer bij het begin. Alleen rook je het dubbele van daarvoor.

In mei vorig jaar is er bij mijn zus(45) een ader afwijking geconstateerd. Ze had een heel nauw vaatstelsel. Doordat ze rookte werd dat nog nauwer. Het bleek dat ze drie verstoppingen in haar lichaam had. In de arm en twee in de buik. Ze moest dus meteen stoppen met roken. Ik als stoere broer zei dat ik haar half zou staan. Ik zou dus ook gaan stoppen. Na 8 dagen rookte ik alweer. Zelfs dat was dus geen reden om te stoppen. Mijn zus bleef overigens wel clean. Tot op de dag van vandaag rookt ze niet. Ook is er inmiddels al een operatie uitgevoerd. Nog twee te gaan.

Ik ben dus in de maanden na mei toch gaan nadenken. Ook ik ben niet onsterfelijk. Ik moet er ook een keer aan geloven. Dus, ik had twee vrije keuzes...... Of ik rook en de kans is groot dat ik dezelfde weg als mijn zus ga afleggen. Of ik stop voor altijd met die bende. Ik heb gekozen voor het laatste. Ik ben naar de huisarts gegaan, met hem heb ik mijn plannen besproken. Hij adviseerde mij champix te gaan gebruiken.

Na tien dagen die pillen naar binnen te hebben gewerkt ben ik gestopt op 11 december. Na de geboorte van mijn dochter de belangrijkste dag in mijn leven. Dit was de dag dat alles anders zou worden. En alles is anders geworden.  Nu inmiddels ruim 50 dagen al niet meer gerookt.

Na ongeveer 20 dagen ben ik gestopt met de champix. Ik kreeg er een ontzettende zere maag van. Ook het ik het gevoel niet baas te zijn in mijn eigen lichaam. Het voelde goed dat ik verder ging op eigen kracht. Dat gal mij heel veel kracht.

Ook nu zijn er momenten dat ik toch zin in het roken heb. Het duurt nooit langer dan een paar seconden. Zo uit het niets komt het op. En het gaat ook steeds weg. En je leven gaat door. Alleen zonder roken. Nu zie ik in dat de sigatetten nooits iets voor mij hebben gedaan. Maar daar kom je pas achter wanneer je een tijd zonder mag doen. Ik ben er dus echt klaar mee! Althans zo voelt het.

Ik dacht voor het stoppen dat ik een hoge berg moest overwinnen. Achteraf blijkt het maar om een heuvel te gaan. Iedere dag gaat het een stuk beter.  Mijn gezondheid is de belangrijkste drijfveer om door te gaan.  En wanneer er toch een momentje weer langs komt dan bedenk ik altijd het volgende,

"Ik mag wel, haal maar sigaretten op" Maar, ik wil niet!

Deze gedachte helpt mij iedere keer weer door de moeilijke momenten.

Voor vandaag wil ik iedere nieuwe stopper heel veel sterkte en succes wensen. Bedenk dat het geen bergbeklimming is. Het is maar een heuvel die genomen moet worden.

Voor de mensen die al een paar dagen onderweg zijn. Ga door! het wordt iedere dag beter.

En voor de harde kern...... Bedankt voor al jullie support hier op het blog. Ik ben het vergeten in mijn verhaal. Maar, ook dat is een belangrijke motivatie om door te gaan.